Wanneer onvoorwaardelijke vrijgevigheid veel meer is dan geven aan anderen

De onvoorwaardelijke vrijgevigheid is een waarde die meestal voorkomt in een coachingsproces.

Vooral wanneer sluit aan bij die behoefte van het geven aan anderen als een middel om in contact te komen met je doel in het leven.

Maar ook wanneer vrijgevigheid onbewust een vorm van afhankelijkheid van anderen creëren.

A verrassend perspectief van vrijgevigheid die je je a priori niet kunt voorstellen.

Winst maken een afhankelijkheid creëren.

Maar als je erover nadenkt, is het verband duidelijk.

Als iemand je geeft, dan je voelt je schuldig.

Wat u verbinden met dankbaarheid naar degene die vrijgevig is.

Meer dan met hun bedoeling.

Iets dat kan een cirkel van verplichtingen creëren waar je de behoefte voelt om te geven omdat je gegeven bent.

Zonder ruimte om te ontvangen omdat iemand wilde vrijgevigheid uitoefenen onvoorwaardelijk zonder iets terug te verwachten.

Maar dat verwacht niet te ontvangen keert zich ook tegen zijn eigen vrijgevigheid.

Aangezien dit veel meer dan geven aan anderen.

De balans tussen geven en ontvangen

Toen je nog maar een paar jaar oud was, heb je vast gehoord van de iet belang van geven aan anderen.

We zijn opgeleid in de eenzijdige vrijgevigheid te geven.

Maar het is minder waarschijnlijk dat een dergelijke opvoeding in geven impliciet was in de het vermogen om te ontvangen.

En het is hier dat vrijgevigheid kan een onevenwichtige handeling worden waarbij de gever boven de ontvanger wordt geplaatst.

Een beetje zoals met helpen of dienen in coaching.

Degenen die helpen, doen dat meestal op de volgende manieren onbewust vanuit een betere positie dan degene die geholpen wordt.

Wanneer de bedankt als antwoord naar een genereuze daad, is het zeer waarschijnlijk om je voelt de behoefte om iets terug te doen.

Klinkt dat bekend?

En dit is waar je vrijgevigheid om te ontvangen is net zo belangrijk of belangrijker als het is om aan anderen te geven.

Sterker nog, als vrijgevigheid uitsluitend gericht is op geven, kan het claustrofobische ruimtes creëren waar eenrichtingsaltruïsme leidt tot onevenwichtige schulden.

Zelfs met de beste bedoelingen.

Onvoorwaardelijke vrijgevigheid toepassen in twee richtingen

Ik nodig je uit om wederzijdse vrijgevigheid in je dagelijkse leven.

In je werkende leven.

Familie.

Met je vrienden en vreemden.

Voorbereiden op gul zijn in het geven van ruimte om te ontvangen.

Van dankbaarheid en nooit van de reactieve schuld van degene die voelt zich verzwakt door vrijgevigheid van anderen.

Omdat dat soort schulden zijn moeilijk af te betalen en een onbalans creëren die ertoe leidt dat je je eigen waardesysteem doorbreekt.

In een coachingsproces We hebben dit aspect ook samen onderzocht toen speelt een belangrijke rol als het gaat om je doelen bereiken.

Iets te maken met je aanpassingsvermogen voor de verandering die het ontvangen van anderen teweeg kan brengen.

Zonder het te verwachten.

Maar ook zonder te reageren met dezelfde impuls dan degene die jou geeft.

Daarom is de onvoorwaardelijke vrijgevigheid zegt niet alleen wat je geeft en hoe je het geeft.

Maar vooral hoe je ontvangt.

En hier vind je een heel dun lijntje tussen harmonie en onbalans.

Weet je al hoe je de onvoorwaardelijke vrijgevigheid in je dagelijks leven?